یادم هست وقتی با دوستان صحبت می کردم که میرحسین متعلق به دهه 60 است و نمی تواند در دهه های 80 و 90 مفید واقع شود، برخی از ایشان تردید هایی در این زمینه داشتند. لکن دو اشتباه میرحسین ثابت کرد که رأی دادن به وی نادرست بود.
اول اینکه کسی که می خواهد رئیس جمهور شود باید از وضعیت استقبال مردم نسبت به خود آگاهی اجمالی داشته باشد. در واقع ریاست جمهوری مستلزم بصیرتی است که بخشی از آن مربوط به این موضوع است که اصلاً رأی می آورد یا خیر. متأسفانه هیچ یک از این سه نامزد محترم از چنین بصیرتی برخوردار نبودند. آن دوی دیگر که واقعاً خیلی خوش خیال بودند.
دوم اینکه وقتی شما به خوبی بر بصیرتی نسبت به آنچه می گذرد مجهز نباشی دیگرانی که هستند شما را می چرخانند و همین امر موجب شد بیشتر از اینکه میرحسین در امر مبارزات انتخاباتی فعال باشد جریانهای پشت میرحسین فعال باشند. خود میرحسین شخصیت قابل احترامی است لکن در این مبارزات انتخاباتی، بیشتر جریانهای پشت میرحسین فعال بودند. عملکرد میرحسین و حرفهایی که زد نشان داد که این حرف درست بود. اصلاً از شخصی مثل میرحسین بر نمی آید که این چنین با انتخابات که آبروی نظام است بازی کند. حتی اگر دستکاری در شمارش آرا بود، باز هم کسی که به ظاهر یار امام بوده است این را باید به خوبی بفهمد که اولاً این حجم از تقلب در شمارش آرا در ایران محال است، زیرا مستلزم ساز و کار مافیایی عظیمی است که اگر چنین قدرت سازماندهی را داشتیم، اوضاع ما این قدر نا به سامان نبود. ثانیاً اگر هم ممکن بود و رخ می داد، با احتیاط نسبت به چنین اتهامی اقدام می نمود که اصل نظام مخدوش نگردد.
اگر میرحسین 20 سال از جریانهای اجرایی و سیاسی کشور، دور نبود به خوبی می فهمید که هنگامی که آرا به نفع احمدی نژاد است پیش از هر کس به وی تبریک بگوید و به راحتی ملعبه خباثت پشت پرده قرار نگیرد.
نهایتاً این انتخابات درسهای خوبی به ما داد. از جمله اینکه مردم خیلی بهتر از روشنفکرنماها می فهمند. این امر در جریان ترجیح خاتمی بر ناطق، احمدی نژاد بر هاشمی و احمدی نژاد بر میرحسین نمایانگر شد. به خصوص در جریان مبارزات انتخاباتی مردم بلوغ سیاسی خود را نشان دادند و به خوبی با آرا مخالف خود مواجه می شدند. ولی فکر می کنم این بلوغ در برخی رهبران وجود ندارد و به همین دلیل از فرصتهایی مثل انتخابات برای تسویه حساب استفاده می کنند و به مردم همانند ابزاری برای دستیابی به قدرت.
همه این حرفها نشانه دلسوزی من نسبت به شخص میرحسین است و نه خصومت با وی و همچنین بیانگر دفاع از همه حرفها و عملکردهای احمدی نژاد نیست.
قصد دارم با نگاهی تحلیلی مقاله ای تحت عنوان جامعه شناسی انتخابات ریاست جمهوری دهم بنویسم. اگر نکته ای به ذهنتان رسید خوشحال می شوم مرا نیز با خبر کنید.
