رخدادهایی که موجب شد تا حلاوت حضور حداکثری مردم ایران در انتخابات به یک تراژدی بازنمایی شود، بیش از هر چیز مرهون زحمات و تلاشهایی برنامه ریزی شده غرب است که متأسفانه چند زالو و هالوی داخلی دانسته و ندانسته آن را تقویت کردند. به هر صورت هر چه که بود می تواند نمایانگر چند چیز باشد. در واقع بازنمایی و تحریف آنچه در ایران رخ داده است تحت عنوان ضد دموکراسی به دنیا می تواند چند علت داشته باشد.
اول اینکه ممکن است رشد مردم سالاری دینی در ایران به عنوان جایگزینی برای انواع دیگر مردم سالاری و غیر مردم سالاری در جهان خطری برای گردانندگان غربی جهان محسوب شود. بنابراین می بایست تمام توان خود را برای تضعیف آن از نظر بازنمایی در افکار عمومی جهانیان به کار می بردند.
دوم اینکه ممکن است این گونه تصور شود که انتخابات در ایران و حوادث بعد از آن این فرصت را برای غرب فراهم می کند تا گروهها و جریانات نزدیکتر به غرب روی کار بیایند و در نتیجه از این فرصت به خوبی استفاده کرده و نسبت به تقویت تبلیغاتی این جریانها اقدام می کند.
این نیز محتمل است که هر دو جنبه مورد توجه غرب بوده است در واقع حمایت از جریان نزدیکتر تقویت الگوی حاکم بر جهان تلقی می شود؛ به عبارت دیگر غرب از جریانی حمایت می کند که نه تنها آلترناتیوی برای الگوی سیاسی و اقتصادی جهان معرفی نمی کند بلکه به شدت تلاش می کند خود را با آن سازگار نماید. به این ترتیب شاید درست ترین حرف همینست که غرب به شدت نگران توفیق الگوهای آلترناتیو در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی و فرهنگی است.
اینجا همان نشانگاهی است که باید هدف گرفته شود. در واقع به جای اینکه بنشینم تا غربی ها از طریق دستکاری و انگولک در امور داخلی ما، حادثه آفرینی کنند ما باید به شکلی فعال نسبت به منفعل کردن آنها اقدام کنیم. نقطه ضعف غرب همین است که آنها به شدت نسبت به آن نگران هستند. درست است که اوباما نگرانی خود را نسبت به جریانات ایران ابراز کرده است. همه به خوبی می دانیم که نگرانی اوباما به دلیل به مخاطره افتادن جان و امنیت انسانها نیست. حوادث غزه رخ داد و هیچ کدام ابراز نگرانی نکردند. در واقع نگرانی آنها از شکل گیری الگوی کارآمدی از مردم سالاری دینی است که نه تنها کشورهای منطقه نظیر ترکیه، پاکستان، افعانستان و بسیاری از کشورهای عربی را مورد توجه خود قرار می دهد بلکه حتی ممکن است بسیاری از جریانهای ناراضی غرب نظیر گروههای ضد جهانی سازی را نیز به خود متوجه کند. بنابراین به نظرم باید با تمام توان روی این نقطه ضعف غرب متمرکز شد. کشور ما در گذشته، آسیبهای بسیاری از سیاست منفعل نسبت به غرب دیده است، یکی از مزیتهای دولتهای فعلی همین سیاست فعال اوست. طرح مسائلی از قبیل هولوکاست اگرچه برای مدافعان سیاست منفعل و به اصطلاح تنش زدا ناخوشایند بود لکن یکی از مصادیق سیاست فعال است. انشاءاله از طریق پیروی از این سیاست فعال لکن با درایت و تدبیر بیشتر به خصوص با پشتوانه علمی و آکادمیک بتوانیم به سر منزل مقصود رسید و دنیا را برای حضور حضرتش آماده سازیم.
